حمید گردان | عکاس ایرانی

SkyLight


Time Museum  موزه زمان

آدرس: موزه زمان در خیابان ولیعصر، خیابان سرلشگر فلاحی( زعفرانیه)، نبش چهارراه پرزین بغدادی واقع شده است.
بازدید: روزهای هفته از ساعت ۳۰ ر۸ تا ۲۰ بجز ایام سوگواری
تلفن: ۷ –۲۲۴۱۷۳۳۶

موزه زمان در خرداد سال ۱۳۷۸ هجری شمسی به همت موسسه فرهنگی موزه های بنیاد مستضعفان فعالیت خویش را در زمینه نمایش سیر تکاملی ابزارهای زمان سنجی آغاز کرد. این موزه با فراهم آوردن زمینه ای مناسب به موضوعاتی چون مفهوم زمان، دیدگاه اقوام و ملل مختلف و نگرش آنها نسبت به زمان و چگونگی تکامل ابزارهای زمان سنجی و صنعت ساعت و ساعت سازی پرداخته است.
ساختمان موزه
موزه زمان که با حدود ۷۰۰ متر مربع زیر بنا در محوطه ای با مساحت حدود ۶ هزار متر مربع واقع شده است، به لحاظ دارا بودن هنرهای گچ بری، کاشی کاری، مقرنس و گره چینی از بناهای بسیار زیبای تهران به شمار می رود. ساختمان این موزه، بنایی قدیمی و دوطبقه است که حدود ۹۰ سال قدمت دارد. می گویند این باغ در ابتدا جزو اراضی باغ فردوس محسوب می شد که متعلق به داماد ناصر الدین شاه یعنی معیر الممالک بوده است و بعد ها به پسرش دوستعلی خان معیر الممالک به ارث رسیده است. گویا دوستعلی خان علاقه ای به این باغ نداشته و تعداد زیادی از درختان آن را فروخته است تا به عنوان هیزم در کوره های تهران بسوزانند.
طبق اسناد موجود در سال ۱۳۰۴ هجری شمسی قطعه زمین فعلی موزه زمان (در محل زعفرانیه)، توسط فردی به نام عبدالله خان منصور از دوستعلی خان خریداری می شود و اینچنین این باغ تا سال ۱۳۴۶در اختیار وراث ایشان باقی می ماند. این باغ در سال ۱۳۴۶ توسط فردی به نام حسین خداداد خریداری می شود. خداداد که فردی هنردوست بوده است، تصمیم به تغییر بنا و تبدیل آن به یک اثر هنری بی نظیر می گیرد و پس از ۱۰ سال ساختمان پیشین که از خشت و گل ساخته شده بود و اسکلتی چوبی داشت، به طور کلی مورد مرمت قرار گرفت و به صورت اسکلت آهنی در آمد و تغییراتی نیز در داخل بنا صورت پذیرفت.
مهندس ابتکار، مهندس مشاور ساختمان بود و استاد کاشی نیز به عنوان معمار در این بنا مشغول به کار بودند. از طراحان گچبری ها می توان به حاج عبدالکریم نوید تهرانی، استاد فرهاد یحیی پور و حاج علی شیخی اشاره کرد. گچبری های انجام شده در این بنا تلفیقی از سبک ایرانی و فرنگی است. نمای بیرونی ساختمان مانند سردرها و حاشیه آنها ترکیبی از سبک قاجاریه و سبک جدید است. در قسمت هایی از داخل بنا نظیر سقف طبقه اول و ستون ها گچبری روی آینه انجام شده است که جذابیت خاصی دارد. از دیگر شاخص های هنری این بنا می توان به هنر گره چینی درها و پنجره های چوبی اشاره کرد که کار دستان هنرمند استادانی همچون حاج محمد کاشی و استاد حسین است. روی دیوارهای اطراف این بنا آجرکاری ها و مقرنس کاری های زیبایی انجام شده است.
در داخل بنا اتاقی بسیار با شکوه چشم هر بیننده ای را خیره می کند که به اتاق اصفهانی ها معروف است. طرح گچبری این اتاق برگرفته از اتاق موسیقی کاخ عالی قاپوی اصفهان و به سبک دوره صفویه است. هنرمندان گچبر این اتاق سه برادر به نام آقایان روحانی هستند. گچبری اتاق اصفهانی ها به مدت سه سال (۱۳۵۳-۱۳۵۶ هــ .ش) طول کشید. طرح های این اتاق به تشعیر معروف اند که طراح آن عیسی بهادری بوده است. در این اتاق تابلوی بسیار زیبایی با نام تابلوی آفرینش گچبری شده است. گوشه های سقف نیز مقرنس سه پایه ای با روکش طلا کاری شده است. گچبری این ساختمان حدود ده سال به طول انجامیده است. در بخش های متفاوت این موزه ابزارهای گوناگون زمان سنجی به نمایش درآمده اند.
یک موزه با سه موضوع
اگر این موزه را به عنوان مکانی برای بازدید انتخاب کنید متوجه خواهید شد، که علاوه بر موضوع زمان و ابزارهای زمان سنجی، بنایی بی نظیر را خواهید دید که زحمت دستان هنرمندان ایرانی در آن نمایانگر است. علاوه بر آن کنسول ها، پایه های ساعت و جعبه ساعت هایی که با مجسمه های بی نظیر و سبک های هنری خاص تزیین شده اند، علاقمندان را جذب این مکان می سازد.
ساعت های ابتدایی
این ساعت ها که در فضای باز مجموعه به نمایش درآمده است، ماکت ساعت های ابتدایی همچون ساعت آفتابی، آبی، شنی، سوختی است که هنرمندان با استفاده از منابع مکتوب به بازسازی آنها پرداخته اند.
ساعت های مکانیکی غیر قابل حمل
طبقه اول ساختمان موزه اختصاص به نمایش ساعت های مکانیکی وزنه ای و کوکی اعم از تاقچه ای، دیواری و ایستاده دارد. شاید بتوان گفت این بخش موزه یکی از زیباترین قسمت های موزه محسوب می شود که ساعت هایی بسیار نفیس در آن به نمایش در آمده است، این ساعت ها در گذشته توسط رجال و درباریان ایران خریداری یا به آنها اهداء شده است.
ساعت های قابل حمل در طبقه دوم ساختمان موزه مجموعه ای از نفیس ترین ساعت های جیبی و مچی به نمایش در آمده است. شاید در این بخش جذابترین قسمت مربوط به ساعت های بسیار نفیس جیبی مربوط به پادشاهان و رجال قاجار باشد که ذهن دیدار کننده را به گذشته ای نه چندان دور می برد.
تقویماتاقی در موزه به بخش تقویم اختصاص یافته است. در این بخش انواع تقویم، اسطرلاب، ظــروف سنجش زمان ، تابلو مبدا تقویم و تلسکوپ درمعرض نمایش قرار گرفته است.

ویکی پدیا

نام
ایمیل
نظرات
نظرات